Established 1999

WSPÓLNE CZYTANIE

6 stycznia 2019

Ważne przesłania dla wszystkich

Najpierw biały człowiek zwany „czarnym buciorem”, eliminuje z grona żywych fokę, matkę głównej bohaterki, następnie grono polarnych niedźwiedzi, wreszcie zamierza zabić bohatera tej opowieści, białego niedźwiedzia Ksawerego.

Opowieść, pióra popularnej dziennikarki, jest relacją z procesu dewastacji życia na Biegunie Północnym przez człowieka, który to proces trwa do dzisiaj i wydaje się, że nie ma końca. Ale książeczka ma jeszcze jedno przesłanie, nie wiem, czy nie jest ono ważniejsze. Przesłanie, nawołujące do pojednania, jakże obecnie aktualne.

Jak wiadomo, białe niedźwiedzie i foki to stworzenia sobie wrogie: foki stanowią ulubione pożywienie niedźwiadków, stąd trzymają się od nich raczej daleko. Osierocona, mała foczka dociera w pobliże chatki misia i właśnie w niej, wbrew wszelkim regułom, znajduje schronienie. A biały niedźwiedź zastanawia się, kiedy i jak ją schrumkać, z tym, że musi ją najpierw rozmrozić, bo zamarzła.

Miś udaje się na przechadzkę, w trakcie której natyka się na swoją przyjaciółkę, śmiertelnie ranną niedźwiedzicę Ewelinę i dopiero co narodzoną jej córeczkę, Ewelinkę. Ale zostaje tam postrzelony przez białych ludzi, bezwzględnych myśliwych, polujących na zwierzątka z powodu ich cennych futer. Ciężko rannego misia oraz misiaczkę ratuje foczka-bohaterka: organizuje pomoc, w wyniku której zwierzątka trafiają do chatki Ksawerego.

I w tym miejscu czytelnik ma drugie przesłanie: w obliczu niebezpieczeństwa i zagrożenia życia trzeba się pojednać nawet z największym przeciwnikiem, żeby nie powiedzieć, z wrogiem. Bo wszelkie stworzenia powinny sobie pomagać, gdyż nikt nie jest w pełni samowystarczalny. Wypada nawet tego przeciwnika ochraniać, jak to zrobił Ksawery, chroniąc foczkę przed innymi niedźwiedziami polarnymi, które chciały ją zjeść.

Finałem książeczki są uroczystości Bożego Narodzenia w gronie naszych bohaterów, w trakcie których wszystkie zwierzątka otrzymały prezenty, a Ksawery dostał od foczki tytułowe lodowe serduszko, zawieszone na czerwonym sznurku.

Ta książeczka przypomina wszystkim pokoleniom czytelników o konieczności pojednania, niesienia pomocy potrzebującym oraz okazywania dobroci. Autorka wykazała się w niej znakomitą wyobraźnią i pięknym słowem.

                                                                                              Jacek Potocki

Małgorzata Domagalik. „Serce na sznurku”. Rys. Marcin Piwowarski. Wydawnictwo „Wilga”, Warszawa 2018

 

W wydaniu nr 206, styczeń 2019, ISSN 2300-6692 również

  1. WIATR OD MORZA

    Panie Prokuratorze Generalny!
  2. LEKTURY DECYDENTA

    Zbrodniarz i panna
  3. BIBLIOTEKA DECYDENTA

    Szwedzka policjantka w Afganistanie
  4. WIATR OD MORZA

    Ucieczka
  5. FILOZOFIA I DYPLOMACJA

    Nowe, polskie, prawo międzynarodowe
  6. LEKTURY DECYDENTA

    Polska 1000 lat temu
  7. WSPÓLNE CZYTANIE

    Ważne przesłania dla wszystkich
  8. WIATR OD MORZA

    Polska bijącym sercem Europy
  9. DECYDENT POLIGLOTA

    Zostań językowym mistrzem
  10. CO SIĘ W GŁOWIE MIEŚCI

    Honor jako wartość bezcenna
  11. PRAWA - WŁADZA - PROBLEMY

    Taka zmiana