Established 1999

LEKTURY DECYDENTA

4 grudnia 2017

GRU bez tajemnic

Wiktor Suworow to pseudonim.

W rzeczywistości, autor nazywa się Władimir Bogdanowicz Riezun i jest byłym oficerem radzieckiego wywiadu wojskowego GRU czyli Głównego Zarządu Wywiadowczego Sztabu Generalnego Armii Radzieckiej, który uciekł na Zachód. W książce tej ujawnia tajemnice tego wywiadu.

Najpierw opisuje drogę swą do GRU z wojsk operacyjnych Armii Radzieckiej. Co chwila podkreśla supertajny charakter GRU, o którego istnieniu i działalności formalnie nie wiadomo, gdyż organizacja ta niby nie istnieje, nie można się więc do niej zgłosić, to ona proponuje delikwentowi, by dla niej pracował.

Zanim skierowano go do rezydentury zagranicznej, przeszedł przez kilka szczebli kariery w kraju: wnioski z obserwacji wewnętrznych stosunków, jakie panują w tej służbie, zawarł w książce: wspierające się ciągi personalne, żelazna dyscyplina, nieustanna podejrzliwość oraz małe i większe wzajemne prowokacje. Są w książce też informacje, czym zajmuje się wywiad na niższych szczeblach Armii Radzieckiej.

Wreszcie, upragniony wyjazd za granicę, do rezydentury uplasowanej w placówce zagranicznej. W książce jest wyjazd do Wiednia, w rzeczywistości autor działał w rezydenturze wywiadu wojskowego w Stałym Przedstawicielstwie ZSRR przy Biurze ONZ w Genewie. Opisana organizacja niezależnie działającej rezydentury w ramach placówki, którą jedynie formalnie kieruje ambasador.

Interesujący jest opis przedsięwzięć wywiadowczych, zwłaszcza werbunkowych, w których ubezpieczenie są zaangażowani wszyscy pracownicy rezydentury. Autor ujawnia metody stosowane przez radziecki wywiad wojskowy. Suworow przytoczył szereg przykładów zdobywania na Zachodzie przez wywiad wojskowy nowoczesnego uzbrojenia: okazuje się, że GRU ma nieograniczone środki na realizację swoich zadań.

I te nieustanne sprawdzania, zwykle drogą prowokacyjek i prowokacji. Suworow ujawnia te nieczyste metody.

A sama ucieczka na Zachód? Suworow próbuje przekonać czytelnika, że to posunięcie z jego strony nastąpiło w wyniku paniki; jakoby doszedł do wniosku, że stracił zaufanie rezydenta i Centrali po jednym z takich aktów prowokacji.

Wydaje się jednak, że Suworow już od pewnego czasu współpracował z zagranicznymi służbami specjalnymi i w odpowiednim momencie prysnął z rezydentury do Anglii, za cenę późniejszego ujawnienia Anglikom ważnych tajemnic radzieckiego wywiadu wojskowego. Nie można wykluczyć, że Anglikom, po tych rewelacjach włosy zjeżyły się na głowie. Te ujawnione rewelację są właśnie w tej książce, uznanej za podstawową w twórczości Suworowa.

                                                                                              Jacek Potocki

Wiktor Suworow. „Akwarium”. Tłum. Andrzej Mietkowski. Dom Wydawniczy „Rebis”. Poznań 2017

W wydaniu nr 193, grudzień 2017, ISSN 2300-6692 również

  1. Z KRONIKI BYWALCA

    Nowa rada PIW
  2. WIDZIANE W OKSFORDU

    Wstyd za "patriotów"
  3. BIBLIOTEKA DECYDENTA

    Miłość i polityka
  4. MEDIA SPOŁECZNOŚCIOWE

    Świąteczne trendy ku uwadze decydentów
  5. FILOZOFIA I DYPLOMACJA

    Wojna zimowa czyli talvisota
  6. CO SIĘ W GŁOWIE MIEŚCI

    Mętniactwo
  7. SALON PRASOWY IMR

    Świątecznie ze Starą Mydlarnią
  8. LEKTURY DECYDENTA

    GRU bez tajemnic
  9. WIATR OD MORZA

    Abstynent alkoholowy
  10. CO NAS CZEKA

    Kres doktryny neoliberalnej?
  11. PRAWA - WŁADZA - PROBLEMY

    Dehumanizacja politycznych eminencji
  12. BIBLIOTEKA DECYDENTA

    Mądre rozmowy z kogutem