Established 1999

15 SIERPNIA I 1 LISTOPADA

18 listopada 2020

Polsko-francuskie powiązania

15 sierpnia 2020 roku obchodziliśmy setną rocznicę zwycięstwa w Bitwie Warszawskiej, najważniejszej z bitew wojny polsko-bolszewickiej. A 1 listopada mieliśmy doroczne Święto Zmarłych, czyli dzień, w którym wspominamy tych, którzy odeszli…

Warszawskie Powązki. Wszystkie zdjęcia: Michel Forkasiewicz

Michel Forkasiewicz, od kilkunastu lat konsul honorowy RP w departamencie Alpy Nadmorskie ze stolicą w Nicei, w której mieszka i gdzie ma siedzibę jego – jak je nazywa – biuro konsularne, przy okazji każdego pobytu w Polsce odwiedza Cmentarz Powązkowski. A na nim kwaterę, gdzie złożone są prochy tych Francuzów, którzy oddali swe życie w wojnie, w której zwycięstwo było „być albo nie być” dla dopiero co odrodzonej Polski. W tym roku, z racji pandemii i obostrzeń z nią związanych nie mógł ani w dniu rocznicy, ani z okazji 1 listopada zapalić tradycyjnej lampki i złożyć wiązanki kwiatów, ale…

Ale w rozmowie ze mną prosił o przypomnienie francuskiego wkładu w tę wojnę. Wkładu, który był tylko kolejnym potwierdzeniem francusko-polskich związków. Francja była wszak najważniejszym sojusznikiem Polski w latach 1918-1921.

Grob pojedynczyW czerwcu 1917 r. prezydent Raymond Poincaré wydał dekret o utworzeniu armii polskiej, początkowo pod dowództwem francuskim, zaś od października 1918 r. pod dowództwem gen. Józefa Hallera. Francja też, jeszcze zimą 1919 r., uznała de iure rząd Ignacego Jana Paderewskiego i niepodległość Polski, a 2 kwietnia, jako pierwsze państwo w świecie, nawiązała z nią stosunki dyplomatyczne. Podczas konferencji pokojowej w Paryżu Francja zdecydowanie popierała polskie postulaty graniczne.

Od lutego 1919 r. działała polityczna Misja Międzysojusznicza w Polsce, której przewodniczącym był amb. Joseph Noulens, a od wiosny Francuska Misja Wojskowa, którą kierował gen. Paul Prosper Henrys. W jej skład wchodziło dziewięciu generałów, dwudziestu dziewięciu pułkowników, sześćdziesięciu trzech majorów, niemal dwustu kapitanów i ponad czterystu poruczników.

Tablica ogolnieTych kilkuset oficerów francuskich było technicznymi doradcami armii polskiej. Dzięki nim, w czerwcu 1919 r., powstała Wojenna Szkoła Sztabu Generalnego w Warszawie, zreorganizowano struktury Ministerstwa Spraw Wojskowych i rozpoczęto szkolenie polskich pilotów według wzorów francuskich. Równocześnie Francja przyznała Polsce kredyt w wysokości 575 mln franków, a następnie dostarczyła 2 tys. dział, 3 tys. karabinów maszynowych, kilkadziesiąt tys. karabinów, 300 samolotów i dużą liczbę mundurów wojskowych.

W sierpniu 1920 r. oficerowie francuscy zostali skierowani do polskich dywizji frontowych. Generał Maxime Weygand został doradcą w Sztabie Generalnym Wojska Polskiego i konsultował plan decydującego kontruderzenia w Bitwie Warszawskiej. W wywiadzie dla prasy polskiej tak skomentował Bitwę Warszawską:

„To zwycięstwo […] jest zwycięstwem polskim. Operacje wojskowe zostały wykonane […] na podstawie polskiego planu operacyjnego”.

TablicaKilkudziesięciu z nich poległo w walkach. To właśnie ich kwaterę odwiedza Michel Forkasiewicz, dla którego Francja stała się drugą Ojczyzną, ale Polska nigdy nie przestała być tą PIERWSZĄ. (MJZ)

***

W kolejnych miesiącach i latach wielu oficerów francuskich zostało uhonorowanych za zasługi wojenne dla Polski, m.in.: gen. Maxime Weygand, gen. Paul Henrys otrzymali Ordery Wojenne Virtuti Militari. Naczelny Wódz Sił Sprzymierzonych, marszałek Francji i Wielkiej Brytanii, Ferdinand Foche, w 1923 r. został też marszałkiem Polski.

Order Virtuti Militari otrzymał tez kapitan Charles de Gaulle – późniejszy prezydent od 1959 roku. Do Polski przybył w szeregach Błękitnej Armii gen. Hallera. Służył początkowo w Kutnie, jako i instruktor francuskiej misji wojskowej, następnie był instruktorem w dawnej szkole Gwardii Cesarskiej w Rembertowie pod Warszawą, gdzie nauczał teorii taktyki. W lipcu i sierpniu 1920 roku walczył w szeregach polskiej dywizji został awansowany do stopnia majora. Został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari za udział w operacjach wojskowych

W wydaniu nr 228, listopad 2020, ISSN 2300-6692 również

  1. DECYDENT POLIGLOTA

    Biznes po niemiecku
  2. REWOLUCJA MUSI TRWAĆ

    Wiadome i niewiadome
  3. FILOZOFIA I DYPLOMACJA

    W polityce nie ma sentymentów
  4. POEZJA DECYDENTA

    Raz pewien mały trzmiel
  5. RELIGIE DECYDENTA

    Prymas Tysiąclecia
  6. BIBLIOTEKA DECYDENTA

    Tajemnicza Japonka
  7. LEKTURY DECYDENTA

    Tyrmand nie tyle zły, ile egotyk
  8. 15 SIERPNIA I 1 LISTOPADA

    Polsko-francuskie powiązania
  9. BIDEN - TRUMP

    306 do 232
  10. DECYDENT SNOBUJĄCY

    Tyskie węglem warzone
  11. EWOLUCJA MORALNOŚCI

    Ku czemu prowadzi ta droga?
  12. KRYMINAŁ DECYDENTA

    Gangsterzy i policjanci
  13. DECYDENT PIŁKARSKI

    Biały, niebieski, czerwony, żółty
  14. GEOPOLITYKA DECYDENTA

    Historia inna niż wszystkie
  15. EWOLUCJA MORALNOŚCI

    Jaka szkoda
  16. ŻYCZENIA OD DECYDENTÓW

    Józek, trzymaj się!
  17. WIATR OD MORZA

    Ach, te wulgaryzmy
  18. BIBLIOTEKA DECYDENTA

    Czy to koniec świata?
  19. CO SIĘ W GŁOWIE MIEŚCI

    Honorowe wyjście
  20. LEKTURY DECYDENTA

    Herodot wiecznie żywy
  21. AMERYKA, AMERYKA

    Winnetou czy Old Shatterhand
  22. PEACE ONE DAY

    Raport ze świata
  23. HORROR DECYDENTA

    Epidemia innego wirusa
  24. OPOWIADANIE

    Czerwona Obróżka i zielone ludki
  25. POEZJA DECYDENTA

    Do zwierzęcia, z którego zrobiono moją torebkę
  26. WIATR OD MORZA

    Ciemnogrodzka prokreacja
  27. PODRÓŻE DECYDENTA

    Pojechałem na wycieczkę